Ένα αλλιώτικο Χαϊδάρι από ψηλά

Σε αυτήν την ενότητα θα προσπαθήσω να αποδώσω μέρη του Χαϊδαρίου όπως αυτά ήταν κάποτε, όπως θα 'πρεπε να ήταν ή τέλος πάντων όπως θα 'θελα να είναι. Όλες τις φωτογραφίες τις έχω επεξεργαστεί μόνος μου με την βοήθεια του photoshop. Τις αρχικές εικόνες τις βρήκα με το GoogleEarth, ένα χρήσιμο εργαλείο που συστήνω σε όλους.

Για να καταφέρω ένα ρεαλιστικό αποτέλεσμα ανέτρεξα σε αναφορές και μαρτυρίες ανθρώπων στο διαδίκτυο και σε βιβλία για το Χαϊδάρι που έχω στα χέρια μου. Σε κάθε περίπτωση, η εκάστοτε αναφορά θα συνοδεύεται από συνδέσμους ιστοσελίδων και άλλων πηγών οι οποίοι με βοήθησαν για να έχω ένα πειστικό και αληθοφανές αποτέλεσμα.

ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑΣ

Η προβλήτα των Ναυπηγείων που τόσο θα ομόρφαινε την πόλη μας δια της απουσία της.

Η προβλήτα έχει "ξηλωθεί¨και το Χαϊδάρι ξαναβουτά στη θάλασσά του!

 Δεν υπάρχει Χαϊδαριώτης άνω των 50 που να μην έχει να πει κάτι για την θρυλική παραλία του Σκαραμαγκά. Από μικρός τους ακούω να εξιστορούν με νοσταλγία τις εκδρομές τους στην ΜΟΝΑΔΙΚΗ παραλία της δυτικής Αθήνας. Είχα μάθει τις ιστορίες απ' έξω. Λεωφορείο, πανέρια, κιθάρα, μπάνιο, μεζές, βάρκες, ήλιος, σούρουπο, λεωφορείο, σπίτι. Στην αρχή άκουγα μαγεμένος. Μετά βαριόμουνα. Ύστερα ξαφνικά μεγάλωσα (το ορκίζομαι δεν θυμάμαι πότε και πώς!) και έπιασα τον εαυτό μου να ζηλεύει αυτούς τους 50άριδες...

Στην φωτογραφία προσπάθησα να αποδώσω την αρχική θέση και κατεύθυνση της ακτογραμμής όσο πιο πιστά μπορούσα. Μερικοί χάρτες του περασμένου αιώνα  δείχνουν την ακτογραμμή ένα με δύο γήπεδα πιο μέσα στη θάλασσα. Μια ανάρτηση στην ιστοσελίδα "Πολίτες σε Δράση" ήταν πολύ κατατοπιστική. Προτίμησα όμως να ακολουθήσω το ίχνος της παράνομης (λες και το υπόλοιπο των ναυπηγείων είναι "νόμιμο") προβλήτας στο σημείο που αυτή αγγίζει την οικοδομημένη γη. Για δείγμα της ακτής χρησιμοποίησα μια παραλία της Ραφήνας διότι η βλάστηση εκεί είναι θαμνώδης και αραιή όπως και το πράσινο γύρω από τον οικισμό του Σκαραμαγκά. Τα νερά της θάλασσας της Ραφήνας είναι ακόμα καθαρά και γαλανπράσινα. Δεν ξέρω αν φταίει ο φωτισμός μα η θάλασσα στον Σκαραμαγκά είναι μουντή. Επίσης δεν γνωρίζω ακόμη εάν η παραλία ήταν αμμουδερή ή βραχώδης. Θα επανέλθω στο μέλλον αφού ρωτήσω πρώτα τους παλαιότερους.

 Μεταφέρω από το βιβλίο "Χαϊδάρι, τόπος και άνθρωποι":

 "...Η θάλασσα του Σκαραμαγκά κατα την αρχαιότητα ακτή Αμφιάλης ήταν ονομαστή για τις καραβίδες και για τα μπρμπούνια της.../ Η ακτή Σκαραμαγκά αποτελούσε στο παρελθόν την Κυανή ακτή ενός εκατομμυρίου κατοίκων της δυτικής Αθήνας. Οι κάτοικοι του Περιστερίου, του Χαϊδαρίου, του Κορυδαλλού, του Αιγάλεω, της Αγίας Βαρβάρας, της Νίκαιας της Πετρούπολης, των Λιοσίων με ειδικά δρομολογημένα λεωφορεία "προς Σκαραμαγκά" δροσίζονταν στις ακτές του. Ο Σκαραμαγκάς είχε ζωή, καθαρά νερά, μεγάλες ποσότητες και ποικιλίες ψαριών. Είχε όμως κι αυτός την τύχη του Σαρωνικού και ιδιαίτερα του κόλπου της Ελευσίνας. Μετατράπηκε σε χαβούζα των ρυπογόνων εργοστασίων.../ Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το Χαϊδάρι είναι παραθαλάσσιος δήμος και μπορεί να μην υπάρχουν στον Σκαραμαγκά σήμερα μπαρμπούνια και καραβίδες όμως μπορούμε κάτω απο ορισμένες προϋποθέσεις να απολαύσουμε το ηλιοβασίλεμα..."

Και συνεχίζω με την ίδια πηγή κάνοντας μια σύντομη ιστορική αναδρομή:

1937: Αρχίζει η κατασκευή των έργων.
1939: Εγκαίνια έναρξης λειτουργίας Ναυπηγείων.
1956: "Αγορά" των Ναυπηγείων από τον Σταύρο Νιάρχο και νέα επέκταση.
1967: Νέες απαλλοτριώσεις. Η πλαζ εξαφανίζεται.
Αρχές '80: Πώληση των Ναυπηγείων στο κράτος.
2001: Πώληση Ναυπηγείων στην γερμανική HDW

από το blog "Χαϊδάρι, η πόλη μου"

Σήμερα αυτό που απομένει είναι μια μικροσκοπική λωρίδα ακτής που ξεκινά από το βόριο όριο των Ναυπηγείων και καταλήγει στην εθνική οδό Αθηνών-Κορίνθου. Ένα μικρο λιμανάκι, σουβενίρ του παρελθόντος. Μερικές σάπιες βάρκες, βράχια... θλιβερό. Επίσης έχω ακούσει πως μερικοί πιο θαρραλέοι βουτούν και στα νερά του τους καλοκαιρινούς μήνες πράγμα που δε μπορώ να επιβεβαιώσω ούτε και να συστήσω! Έχω σκοπό να πάω κάποια στιγμή από εκεί να τραβήξω μερικές φωτογραφίες. Επίσης εάν κάποιος από 'σας έχει καμιά πληροφορία για το πως έμοιζε η παραλία τοτε ας επικοινωνήσει μαζί μου.


Έχω διαβάσει διάφορα για το μέλλον του Σκαραμαγκά. Άλλοι ζητούν την απομάκρυνση της παράνομης προβλήτας στο δυτικό όριο των Ναυπηγείων και την απόδοση της αρχικής ακτής στον Χαϊδαριώτικο λαό. Άλλοι βλέπουν το θέμα κάπως πιο ρεαλιστικά και προτείνουν την διαμόρφωση της εν λόγω προβλήτας για να φιλοξενήσει γήπεδα, μαρίνα, θαλάσσιο πάρκο και άλλες δραστηριότητες οικο-περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος. Μερικοί λιγότερο ρομαντικοί φιλοδοξούν τα ναυπηγεία να γιγαντωθούν ακόμη περισσότερο και να γίνουν πρότυπο ναυτιλιακό κέντρο της Μεσογείου προσελκύοντας έτσι επιχειρηματικότητα και χρήμα, αξιώνοντας παράλληλα ποσοστό στις νέες θέσεις εργασίας που θα προκύψουν να δοθεί στους Χαϊδαριώτες. Εγώ ανήκω στην πρώτη κατηγορία.. Στους ρομαντικούς. Στους ονειροπόλους/βάτες δηλαδή.

Μπορεί να το χωρέσει άραγε το μυαλό μας; Θα μπορούσαμε να είχαμε σήμερα μια παραλία στα πόδια μας. Ξαναρωτώ: καταλαβαίνετε τι ΔΕΝ έχουμε; Την θάλασσά μας. Την παραλία μας. Μεγαλώσαμε χωρίς αυτήν γι' αυτό ίσως να μην το αντιλαμβανόμαστε. Εγώ δεν μπορώ να το χωνέψω. Μου κάθεται κάπως βαρύ.

Θα 'θελα να 'βλεπα αυτήν την βρωμοπαραλία που μας λένε οι πατεράδες μας, ρε γαμώ το. Να δω τι στο διάολο μου κλέψατε. Τί σκατά έχασα. Γιατί μου παίρνετε ΚΑΙ αυτό το δικαίωμα;

Από τον ιστότοπο Ε.Λ.Ι.Α

 Νομίζω πως η υδάτινη επιφάνεια πίσω από την κοπέλα είναι η λίμνη Κουμουνδούρου και ο ορεινός όγκος πίσω της μέρος του όρους Αιγάλεω. Στο βάθος δεξιά πρέπει να βρίσκεται ο οικισμός του Σκαραμαγκά.

Από τον ιστότοπο Ε.Λ.Ι.Α

 Πρωτομαγιά, Σκαραμαγκάς 1933. Έχετε να πείτε κάτι;

Από τον ιστότοπο Ε.Λ.Ι.Α

 Αυτή η φωτογραφία περισσότερο απ' όλες μου κάθισε βαριά στην καρδιά μου. Φίλοι μου, είναι η παραλία του Σκαραμαγκά! Το Χαϊδάρι είναι παραθαλάσσια πόλη, ιδού! πολεοδομικό σχέδιο, ρεύμα, τηλέφωνο, πεζοδρόμηση, προστατευτικό κιγκλίδωμα στη πλευρά της παραλίας και θάλασσα! Σε πόσους από 'σας δε θυμίζει αυτή η φωτογραφία Καμένα Βούρλα, Λουτράκι ή Αιδηψό; Κι όμως, είναι το Χαϊδάρι μας...

Από τον ιστότοπο 

Ο Σκαραμαγκάς όταν ήταν ακόμη παραθαλάσσιο χωριό. Στο βάθος φαίνονται τα Ναυπηγεία. Ο βιασμός μόλις έχει αρχίσει...

Και μερικές εικόνες της σημερινής κατάστασης από τον Γιώργο Μάκκα ανεξάρτητο φωτογράφο του οποίου την δουλειά μπορείτε να δείτε εδώ.

swimming in toxic waters 2

swimming in toxic waters 2493_11

swimming in toxic waters 050

 

από το blog "Χαϊδάρι, η πόλη μου"

Εάν δεν είσαι ο ξεβράκωτος μπόμπιρας ή η ατίθαση μικρούλα της φωτογραφίας τότε σίγουρα κάποιος από τους λουόμενους είναι ο πατέρας σου, η μαμά σου, ο παππούς σου ή η γιαγιά σου.

Μην ξεχνάς ποτέ ποιος είσαι.

Μην ξεχνάς ποτέ που ζεις.

ένα blog για τους εργαζόμενους στα Ναυπηγεία
μια πολύ ενδιαφέρουσα νεανική (;) ανάρτηση!
πλήθος παλιών φωτογραφιών του Σκαραμαγκά
και ενα άρθρο της Εnet ελευθεροτυπίας (φωτο Γ. Μάκκα)

Τρώω ό,τι τρώει.

Οδηγός Καταναλωτών της Greenpeace

Αναδημισίευση απο την σελίδα της Greenpeace:

Η ΔΕΛΤΑ απαιτεί την απόσυρση του Οδηγού Καταναλωτών για τα μεταλλαγμένα στα ζωικά προϊόντα, καταθέτοντας αίτημα για ασφαλιστικά μέτρα

Για την πρόσφατη έκδοση του Οδηγού Καταναλωτών, η ΔΕΛΤΑ προσκόμισε για το γάλα της τις απαραίτητες γραπτές εγγυήσεις και αναλύσεις για τη μη χρήση μεταλλαγμένων στις ζωοτροφές. Ωστόσο και ενώ είχε δεσμευτεί πως θα έχει σήμανση στη συσκευασία του τελικού της προϊόντος από το Μάιο του 2010, δεν το έχει πράξει μέχρι σήμερα. Με βάση λοιπόν τα κριτήρια αξιολόγησης που ισχύουν για όλες τις εταιρίες, τα οποία είναι και τα ίδια κριτήρια βάσει των οποίων είχε αριστεύσει στην περασμένη έκδοση του Οδηγού, παρουσίασε σημαντική πτώση στη βαθμολογία. Η βαθμολογία και τα κριτήρια είναι γνωστά σε όλες τις εταιρείες από την αρχή και κάθε εταιρεία έχει δικαίωμα να αποφασίσει αν θέλει να συμμετέχει. Παρ’ όλα αυτά η σημερινή της βαθμολογία, ώθησε τη ΔΕΛΤΑ στο να κινηθεί νομικά εναντίον της Greenpeace, ζητώντας την απόσυρση του Οδηγού.

Τη Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου εκδικάζεται η προσωρινή διαταγή των ασφαλιστικών μέτρων. Αν η ΔΕΛΤΑ πετύχει το στόχο της, ο Οδηγός Καταναλωτών ενδέχεται να αποσυρθεί από την ηλεκτρονική μας σελίδα και να αποτελεί σύντομα συλλεκτική έκδοση!

Για να μπορέσεις να προστατεύσεις λοιπόν αυτόν τον Οδηγό Καταναλωτών από...εξαφάνιση, προώθησέ το αρχείο χαμηλής ανάλυσης όπου μπορείς και ανέβασέ το ακόμη και σε άλλες ιστοσελίδες ή blogs, γιατί τη Δευτέρα μπορεί να μην υπάρχει στην ιστοσελίδα μας!

Οδηγός Καταναλωτών της Greenpeace

Και ο αντίλογος:

Η Δέλτα της γειτονιάς

Αναδημοσίευση από την Καθημερινή :

Η ΔΕΛΤΑ κινείται δικαστικά εναντίον της Greenpeace 

  Επειδή η σωστή και αντικειμενική ενημέρωση του καταναλωτή είναι μια από τις βασικές αρχές της ΔΕΛΤΑ, η εταιρία διευκρινίζει με ανακοίνωσή της τα ακόλουθα:
» Στο νέο «Οδηγό Καταναλωτών για τα Μεταλλαγμένα στα Ζωικά Προϊόντα» της Greenpeace η ΔΕΛΤΑ έχει τοποθετηθεί ως «κόκκινη», με τη βαθμολογία της να έχει μειωθεί στο 5,9 από 10 στον προηγούμενο κατάλογο.

» Η βαθμολογία είναι αβάσιμη και παραπλανητική, δεδομένου ότι έχουμε προσκομίσει όλα τα απαραίτητα πιστοποιητικά που ζητήθηκαν από την Greenpeace και τα οποία αποδεικνύουν ότι το γάλα ΔΕΛΤΑ είναι ελεύθερο από γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς.
« Αυτό αποδεικνύεται άλλωστε και από τις επεξηγήσεις που παρέχει και η ίδια η Greenpeace στα αναλυτικά σχόλια που συνοδεύουν τον κατάλογο, αλλά και από τη χθεσινή της ανακοίνωση όπου σημειώνεται: «Η ΔΕΛΤΑ παρουσίασε σημαντική πτώση στην τρέχουσα έκδοση του Οδηγού. Προσκόμισε όλες τις απαραίτητες γραπτές εγγυήσεις και αναλύσεις για τη μη χρήση μεταλλαγμένων στις ζωοτροφές, ωστόσο ενώ είχε δηλώσει ότι θα προβεί σε σήμανση στη συσκευασία του τελικού της προϊόντος έως το Μάιο του 2010, δεν το έχει κάνει μέχρι και σήμερα».

» To 2010 η ΔΕΛΤΑ προχώρησε σε όλα τα απαραίτητα νομικά βήματα για την κατοχύρωση σχετικής σήμανσης. Έπειτα, όμως, από την επίσημη απάντηση του ΕΦΕΤ (Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων) και τη σχετική γνωμοδότηση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και του Γενικού Χημείου του κράτους, προέκυψε ότι, βάσει νομοθεσίας, δεν επιτρέπεται η εισαγωγή της σχετικής σήμανσης.
« Εξέλιξη για την οποία ενημερώσαμε έγκαιρα την Greenpeace, ενώ παράλληλα έχουμε δεσμευτεί ότι θα προβούμε στην ανάλογη σήμανση, μόλις το επιτρέψει το νομικό πλαίσιο.

» Παρά το γεγονός αυτό, η Greenpeace προχώρησε στην κατάταξη της ΔΕΛΤΑ ως «κόκκινη», με βάση και μόνο το αίτημα της σήμανσης. Με τον τρόπο αυτό και με τις δηλώσεις της, η Greenpeace ουσιαστικά μας καλεί να παραβούμε το ισχύον εθνικό θεσμικό πλαίσιο και να προβούμε σε σχετικές ενέργειες ξεπερνώντας το νόμο. Παράλληλα, παραπλανάται ο καταναλωτής, καθώς, με το να βλέπει τη ΔΕΛΤΑ ως «κόκκινη» στον κατάλογο, δημιουργεί μια λανθασμένη εικόνα για το γάλα της.

Ως εκ τούτου, όπως αναφέρει η Δέλτα, οδηγηθήκαμε στη δικαστική οδό, με στόχο να προστατέψουμε το όνομα της Εταιρίας μας, των εργαζομένων μας, των κτηνοτρόφων και παραγωγών μας και όλων των ανθρώπων που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με την Εταιρεία μας, καθώς και για να διασφαλίσουμε την αντικειμενική πληροφόρηση των καταναλωτών. Για τους λόγους αυτούς καλούμε την Greenpeace να διερευνήσει εναλλακτικούς τρόπους ταξινόμησης και παρουσίασης των καταλόγων της, προκειμένου να ανταποκρίνονται και στην υφιστάμενη νομοθεσία.

Οδηγός Καταναλωτών της Greenpeace

Οικο.πολι.ς

μια λιμνη περιμενει την Φροσυνη της

- θα δώσεις ένα χεράκι;
- γιατί το κάνεις αυτό;
-ποιο;
-γιατί πατάς αυτόν τον θάμνο;
- μα για να φαίνεται η πινακίδια!
-Μεγαλύτερη αξία έχει ο θάμνος. Θα σε βοηθούσα να κατεβάσουμε την πινακίδα.

Δεν είχε άδικο. Ο θάμνος έκρυβε μια πινακίδα που έγραφε «Λίμνη Κουμουνδούρου αρχ/κος χώρος…» κτλ. Το σκέφτηκα λιγάκι και κατάλαβα πως μια πινακίδα στήνεται σε λίγα λεπτά μα ένας θάμνος θέλει τον χρόνο του. κατέβηκα από την πρασιά και συνέχισα μαζί με τους υπόλοιπους την πορεία προς τα διυλιστήρια Ασπροπύργου.

Κυριακή 30 Ιανουαρίου. Ένα μουντό χειμωνιάτικο πρωινό και ύστερα από κάμποση σκέψη πήρα τελικά το αυτοκίνητο και βρέθηκα στο προκαθορισμένο σημείο συνάντησης στην είσοδο ενός στρατοπέδου λίγο πριν την λίμνη Κουμουνδούρου στα σύνορα των δήμων Χαϊδαρίου και Ασπρόπυργου. Τρία περιπολικά εκεί, αλλά δυο πιο κάτω, δυο πανό και αρκετά άτομα που είχαν μαζευτεί από την δυτική Αθήνα κυρίως να διαμαρτυρηθούν για την υποβάθμιση της λίμνης.

Πολλοί μεσόκοποι, λίγες κύριες, κάποιοι νεαροί και ένα κοριτσάκι με τον μπαμπά του. Ήρεμες καταστάσεις, καλή διάθεση και καλή οργάνωση. Πειράγματα, αστεία και οικειότητα.

Η πορεία ξεκίνησε στις 12:00 και κατέληξε αργότερα στην είσοδο των διυλιστηρίων Ασπροπύργου. Άπλωσαν τα πανό , μαζεύτηκαν για μια αναμνηστική φωτογραφία και έδωσαν στον υπεύθυνο πύλης ένα έγγραφο διαμαρτυρίας ή κάποιο ψήφισμα, δεν κατάλαβα καλά.

Από εκείνο το σημείο όσοι θελαν μπορούσαν να πάρουν τον δρόμο της επιστροφής και άλλοι να συνεχίσουν μια βόλτα περιμετρικά της λίμνης όπου οι ειδήμονες θα μας ενημέρωναν σχετικά με τον υδροβιότοπο και την μόλυνση που έχει υποστεί. Διάλεξα την βόλτα.

Η πινακίδες σε όλη την διαδρομή είναι πολλές και με κάνουν να γελώ. «ιδιοκτησία του ταδε», «έργο: αναδάσωση ποικίλου ορους», «απαγορευεται η λήψη φωτογραφιων», «προσοχη, αρχαιολογικός χωρος» κτλ. Ίσως το ποιο τραγικό απ’ όλα με τούτες τις πινακίδες δεν είναι το ειρωνικό περιεχόμενό τους μα το γεγονός πως μερικές είχαν οξείες και περισπωμένες κάτι που καταμαρτυρεί την εποχή που τοποθετήθηκαν ή τα «μυαλα» που τις τοποθέτησαν.

κομμάτια μαρμάρων από αυθαίρετη βιοτεχνία

Μπαίνουμε στον χώρο της λίμνης από μια ξεχαρβαλωμένη καγκελόπορτα και το πρώτο που αντικρίζω είναι τα σπασμένα ρετάλια από το παρακείμενο αυθαίρετο μαρμαράδικο. Κομμάτια μάρμαρο σκορπισμένα εδώ κι εκεί. Η αρχαιολογική υπηρεσία Ελευσίνας δυσανασχετεί που "πατήσαμε" στον χώρο της λίμνης αλλά προφανώς θεωρεί εξαίσιο ντεκόρ τα σκουπίδια αυτής της βιοτεχνίας (sic). Ναι, όσο κι αν ακούγεται παράξενο, η Κουμουνδούρου έχει χαρακτηρισθεί αρχαιολογικός χώρος (δικαίως) και όχι ακόμη χώρος οικολογικού ενδιαφέροντος.

μαρμαράδικο μέσα στον χώρο της λίμνης.

Άποψη της λίμνης από τα δυτικά

Βαδίζουμε ανάμεσα στην χαμηλή βλάστηση. Εντύπωση μου έκανε η ησυχία! Μόλις πέντε βήματα μέσα στον χώρο της λίμνης και ο σαματάς από την εθνική οδό ίσα που ακουγόταν! Η βλάστηση θριάμβευε παντού. Σε κάθε χιλιοστό γης, μέσα από σχισμένους βράχους, μέσα στο νερό, παντού. Ανεμώνες, αγριολούλουδα, κρομμύδες, αθάνατοι, ασφόδελοι, σχοίνα. Τα πευκάκια ήταν όλα καμένα από την περσινή πυρκαγιά. Πέρασε τον βορινό λόφο από την πλευρά του δρόμου που χωρίζει τα διυλιστήρια και έκαψε τα πάντα έως την όχθη. Πολύ άσχημο θέαμα... Γυρίζω το κεφάλι μου από την άλλη και συνεχίζω.

Η λίμνη είναι πανέμορφη. Το συνεχές σούσουρο των πουλιών την ντύνει με τα καλύτερα ακουστικά! Οι γλάροι βρίσκονται σκόρπιοι σε όλη την επιφάνεια του νερού. Ένα ζευγάρι ερωδιών στα βορινά. Οι βαλτόπαπιες κάπου μέσα στις καλαμιές. Όπως έμαθα, το κάθε είδος έχει τα "δικά του" μέρη και συνήθειες. Τόσο ευαίσθητες ισορροπίες!

Βορινή όχθη

Δυτική όχθη - διακρίνεται η βιοτεχνία

ανεμώνες

Σχεδόν πια δεν ακούγονται καθόλου τα φορτηγά από την εθνική οδό! Βάτα άλλα καμένα, άλλα αναγεννημένα από τις φωτιές, κουκούλια πλεγμένα πάνω σε θαμνόκλαδα,καλαμιές και άλλα χόρτα βυθισμένα στο νερό της λίμνης. Η ζωή έδινε το παρόν παντού, σε κάθε βήμα, ήταν εκεί, πεισματάρα και δυναμική. Και ολ’ αυτά μέσα στο κέντρο της πιο βαριά βιομηχανοποιημένης περιοχής της χώρας. Πώς είναι δυνατόν; Κάνουμε τα πάντα για να "σβήσει" αυτή η λίμνη μα εκείνη αντιστέκεται.

Από τα διυλιστήρια χύνονται στο έδαφος πετρελαιοειδή, αυτά συσσωρεύονται και μεταφέρονται υπογείως στην Λίμνη. Από τον βυθό της αναβλύζουν συνεχώς ρύποι. Επίσης ρυπαίνεται κι από την χωματερή Λιοσίων. Εκεί δεν έχουν κατασκευαστεί αποστραγγιστικά μέτρα και τα νεύρα της χωματερής καταλήγουν στον υδροφόρο ορίζοντα και μέσω υπογείων ρευμάτων στην λίμνη Κουμουνδουρου. Ένας γεωλόγος μας ενημερώνει πως παλαιότερες αποθέσεις λυμάτων στον βυθό της είναι πια αδύνατο να καθαριστούν. Μπορούμε μονό να αποτρέψουμε την συσσώρευση νέων στρωμάτων. Άλλοι ψελλίζουν πως το κακό έχει ήδη γίνει, η λίμνη πεθαίνει και η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη. Μα πώς γίνεται αυτό; Εγώ βλέπω ακόμη ζωή! Τραγικό και ελπιδοφόρο.

Παντού πάνω στα βράχια υπήρχαν μισοκαμένα καλώδια και λάστιχα. Αρκετοί τόνοι. -Να μια καλή ιδέα: Μια συνάντηση για να καθαριστούν οι όχθες.-Δεν έχω ιδέα τι σκοπό εξυπηρετούσαν. Σίγουρα θα βοήθησαν στην εξάπλωση της φωτιάς πέρυσι(με κάτι τέτοια χαριτωμένα κι ελληνικά έχω πάψει από καιρό να αγανακτώ και πλέον απλά γελάω). Ρόδες αυτοκινήτων, κι άλλα λάστιχα, κάνα δυο σκουπίδια. Γενικά αν εξαιρέσεις τα λάστιχα που ήταν διάσπαρτα παντού, το έδαφος δεν είχε πολλά σκουπίδια. Ευτυχώς δεν είδα ούτε ένα φυσίγγιο. Αυτό θα ήταν και η ταφόπλακα της λίμνης! Μόνο οι "φυσιολάτρες" κυνηγοί λείπουν από αυτό το πανηγύρι.

καμενη δεξαμενη συγκεντρωσης πετρελαιοϊδων

Φτάσαμε  στην απέναντι πλευρά της λίμνης εκεί όπου συντελείται το βασικό μέρος του εγκλήματος. Εκεί είναι εγκαταστημένη μια κατασκευή η ο όποια σκοπό είχε να συγκεντρώνει το πετρέλαιο της λίμνης σε μια δεξαμενή και να το διοχετεύει μέσω σωληνώσεων πίσω στα διυλιστήρια. Όχι βέβαια διότι τους έπιασε το φιλότιμο. Ούτε από οικολογική συνείδηση. Και η παραμικρή ποσότητα πετρελαίου έχει αξία. Ναι, το μάζευαν απλά και μόνο για να το πουλήσουν. Για το κέρδος. Για τα διυλιστήρια αυτό που χύνεται στην λίμνη είναι χρήματα. Όχι μόλυνση.

κατεστραμμένο πλωτό φράγμα

Τέλος πάντων λίγη σημασία είχε, η φωτιά είχε περάσει και από εκεί και είχε κατακάψει τα πάντα, την δεξαμενή, τις σωληνώσεις και την αντλία. Ναι, κάπου εδώ ξαναγελώ! Δεν έκαναν ούτε το αυτονόητο, να μαζέψουν και να καθαρίσουν τον χώρο από τα αποκαΐδια. Παραμένουν εκεί λιωμένα και κατεστραμμένα. Για το ίδιο το φράγμα ούτε λόγος να γίνεται. Η μυρωδιά από το πετρέλαιο που αναβλύζεται από τον πυθμένα είναι ανυπόφορη. Το νερό είναι μολυσμένο και η καταστροφή απλώνεται παντού. Ακούσαμε έναν από την παρέα να εξηγεί τη συμβαίνει. Προτιμώ να γελάσω (από τα νεύρα) με αυτά που ακούω παρά να αγανακτήσω. Παραθέτω μερικές πληροφορίες από Wikipedia:

Πρόκειται ουσιαστικά για λιμνοθάλασσα καθώς βρίσκεται στο επίπεδο της θάλασσας, πολύ κοντά στις BA. ακτές του κόλπου τις Ελευσίνας Σήμερα χωρίζεται από αυτές από την εθνική οδό Αθηνών - Κορίνθου. Το νερό της είναι υφάλμυρο καθώς εισχωρεί σε αυτή θαλασσινό νερό.
Η λίμνη σχηματίστηκε τεχνητά στην αρχαιότητα όταν η διάνοιξη του αρχαίου δρόμου έφραξε την δίοδο των νερών των παρακείμενων πηγών προς την θάλασσα^[1]. Η δημιουργία της λίμνης πρέπει να έγινε κατά την κλασική περίοδο. Στην αρχαιότητα η λίμνη ονομαζόταν Ρειτός^[1], εκ της παρακείμενης αρχαίας πηγής που έφερε την ονομασία Ρειτά, από την οποία προέρχεται και το νερό της λίμνης.
Κατά τις δοξασίες των αρχαίων κατοίκων Ελευσίνας το νερό της λίμνης αυτής ήταν υποχθόνιο και προέρχονταν από τον Ευβοϊκό. Έτσι θεωρούνταν ιερή λίμνη αφιερωμένη στη θεά Δήμητρα και την κόρη της Περσεφόνη. Δικαίωμα αλιείας στη λίμνη είχαν μόνο οι ιερείς της Ελευσίνας.

Η σύγχρονη ονομασία της ανάγεται είτε στο όνομα οικογένειας γαιοκτημόνων στους οποίους ανήκε η περιοχή κατά τον 19ο αιώνα είτε στον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κουμουνδούρο (1817-1883), στη θητεία του οποίου κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1860, έγιναν έργα επιχωμάτωσης και οδοποιίας μεταξύ της ακτής του Σκαραμαγκά και της λίμνης^[1]. Δίπλα στην λίμνη Κουμουνδούρου υπήρχε και μία δεύτερη λίμνη η οποία αποστραγγίστηκε κατά την δεκαετία του 1950.
Η λίμνη αποτελεί σημαντικό οικοσύστημα και είναι ενταγμένη στο πρόγραμμα Natura 2000. Παρόλα αυτά, η θέση της μέσα στην βιομηχανική ζώνη Σκαραμαγκά - Ασπροπύργου έχει ως αποτέλεσμα η λίμνη να έχει μολυνθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό. Σήμερα η λίμνη τείνει να μετατραπεί σε τοξικό βούρκο και οι επιστήμονες χαρακτηρίζουν την κατάσταση μη αναστρέψιμη.

Αυλάκι με λάδια που ξεκινά μέσα απ' το στρατόπεδο

Συνεχίσαμε προς το στρατοπέδο. Εκεί κάποια ορύγματα, κατασκευές και μερικά χαντάκια καταμαρτυρούσαν ενέργειες όχι αθώες. Δύο χαντάκια ξεκινούσαν από το στρατοπέδο και κατέληγαν στην λίμνη. Ήταν  μαύρα από τα λάδια και τα πετρέλαια. Ξεπλένουν τα βυτία του στρατοπέδου (διότι πρόκειται για στρατόπεδο καυσίμων) και όλη η μούργα χύνεται στην λίμνη.  Από την άλλη το στρατόπεδο κατά κάποιο τρόπο «προστάτεψε» την λίμνη απαγορεύοντας την πρόσβαση σε αυτήν οδικώς, πάλι, όχι από οικολογική ευαισθησία, μα επειδή απλά είναι στρατόπεδο.

κατασκευή (;) του στρατοπέδου στην ανατολική όχθη

Σκέπτομαι, εάν κάποια στιγμή απομακρυνθεί το στρατόπεδο, ο χώρος θα περιπέσει στην δικαιοδοσία του Δήμου Ασπροπύργου. Ένας δήμος που δεν έχει καταφέρει ακόμη να περισώσει το κυριότερο μνημείο της πόλης του μάλλον δε θα γνοιαστεί για τον υδροβιότοπο της λίμνης Κουμουνδούρου. Προβλέπω ντισκοτέκ, νεροτσουληθρες και λοιπές χαριτωμένες δραστηριότητες.

στην ανατολική όχθη αφήνουν τον γόνο τους κέφαλοι

Λίγα μέτρα πιο κάτω φτάσαμε στα αυτοκίνητα μας. Ανταλλάξαμε δυο τρεις κουβέντες, δώσαμε ραντεβού για του χρόνου και ο καθένας πήρε το δρόμο του γυρισμού. Το παντελόνι μου είχε μαυρίσει από τα καμένα κλαδιά των πεύκων, τα πόδια μου πονούσαν από την πεζοπορία και το στομάχι μου διαμαρτυρόταν. Μπήκα στο αμάξι, βγήκα στην εθνική και κατευθύνθηκα προς την γέφυρα Ασπρόπυργου.

  Προσπέρασα την κεντρική πύλη των διυλιστηρίων. Μια τεραστία, γυαλιστερή, πεντακάθαρη πινακίδα αναρτημένη πάνω στα κατάλευκα μάρμαρα έγραφε με ασημένια γράμματα: «ελληνικά πετρέλαια».

Για την λίμνη μας αυτές είναι δυο λέξεις. Δύο λέξεις και δυο αλήθειες.

ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ: "Θ" όπως θώρακας, όπως Θριάσιο... Την Κυριακή 30/1/2011 διαδηλώνουμε στη Λίμνη Κουμουνδούρου, 11:00 για να "θωρακίσουμε" τους υγρότοπους της Δ.Α.

ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ: "Θ" όπως θώρακας, όπως Θριάσιο... Την Κυριακή 30/1/2011 διαδηλώνουμε στη Λίμνη Κουμουνδούρου, 11:00 για να "θωρακίσουμε" τους υγρότοπους της Δ.Α.

πειναω

Πέμπτη. Κάθε Πέμπτη στο Δάσος Χαϊδαρίου έχουμε λαϊκή αγορά. Όμορφη και πλούσια η λαϊκή στην γειτονία μας. Λίγο μετά το μεσημέρι οι πωλητές αρχίζουν και μαζεύουν την απούλητη πραμάτεια τους, τους πάγκους τους και πετούν τα σκάρτα στους κάδους.

Τότε είναι που εμφανίζονται μερικοί συμπολίτες μας. Σαν τα σαλιγκάρια μετά την βροχή. Μα τούτοι εδώ δεν χορταινουν την πείνα τους με φρέσκα καταπράσινα φύλλα όπως τα συμπαθέστατα μαλάκια. Αυτοί οι άνθρωποι ψάχνουν στα σκουπίδια για κάτι φαγώσιμο. Ναι. Στην λαϊκή αγορά. Ναι. Στο Χαϊδάρι. Όχι στο κέντρο της Αθήνας. Στο Χαϊδάρι. Κάτω απ' το μπαλκόνι σας. Έξω απ' την πόρτα σας. Το γνωρίζατε; Στο ανθρώπινο Χαϊδάρι.

Πολλά μπορούν να ειπωθούν εδώ και πολλοί παραλληλισμοί μπορούν να γίνουν. Το μόνο εύκολο. Θυμάμαι το περιεχόμενο του προεκλογικού προγράμματος μιας παράταξης λίγο πριν τις πρόσφατες δημοτικές εκλογές. Ήταν ανθρωποκεντρικό και κοινωνικό. Σχεδόν απόλυτα κοινωνικό. Να βοηθηθούν, έλεγε, οι ευπαθείς κοινωνικές ομάδες της πόλης, συσσίτια για τους φτωχούς, οικονομικές ελαφρύνσεις στα δημοτικά τέλη κτλ.

Μου έκανε εντύπωση εκείνο το πρόγραμμα. Δεν πίστευα ότι το Χαϊδάρι είχε πρόβλημα φτώχειας. Δεν γνώριζα για συνδημότες μου που έψαχναν σε κάδους απορριμμάτων για να φανε. Βλεπετε, κι εγω όπως ολοι μας, μολις τελειωνα τα ψωνια μου απο την λαϊκή πηγαινα σπιτι μου. Αν καθομουν λίγο παραπανω ισως να τους εβλεπα.


Δεν θυμαμαι να σας πω τι έκανε αυτη η παραταξη στις εκλογες. Νομιζω πως τις εχασε, Φυσικα λιγη σημασια εχει. Ειμαι σιγουρος πως δε θα εκανε και πολλα για εκεινους τους δημοτες που αναζητουν κατι φαγωσιμο στα σκουπιδια. Στα λόγια είμαστε όλοι πρώτοι.

Κάποιος μου είχε πει: Στον άνθρωπο, πριν το μυαλό και το πνεύμα, επαναστατεί το στομάχι...

Δεν χωραω σου λεω!

Γεωργιου Παπανδρεου

Γεωργιου Παπανδρεου. Ο κεντρικος δρομος του Δασους Χαϊδαριου. Ξεκινα απο την Λεωφορο Αθηνων και τραβα πανω στο βουνο. Ειναι διπλης κυκλοφοριας και επιτρεπεται η σταθμευση μονο σε συγκεκριμενα σημεια. Υπαρχει παντου και η σχετικη σημανση.

Καπου στη μεση της οδου ξεκινα τo εμπορικο κεντρο και η πλατεια με τον πεζοδρομο. Αναποφεκτα η περιοχη συγκεντρωνει πολυ κοσμο,αλλοι για τα ψωνια τους, αλλοι για τον καφε τους. Και αυτος ο κοσμος θελει καπου να παρκαρει τα αυτοκινητα του. Η λωριδα της ανοδου λοιπον γινεται ενα απεραντο παρκινγκ. Τα αυτοκινητα καταλαμβανουν την μια απο τις δυο λωριδες με τα γνωστα επακολουθα: καθυστερησεις, μποτιλιαρισμα, φθορες, νευρα, φωνες μα και ο κινδυνος να τραυματιστουν πεζοι.

Εχω δει την Δημοτικη Αστυνομια μερικες φορες να "κοβει" κλησεις για παρανομη σταθμευση σε αυτα τα αυτοκινητα. Μα τι να το κανεις; Το φαινομενο ειναι καθημερινο. Ισως εαν  ΚΑΘΕ μερα περνουσε η Δημοτικη απο αυτο το σημειο να γινοταν κατι. Πρωι και βραδυ. Το προσωπικο υπαρχει. Η θεληση υπαρχει; Εχω "φαει" δυο φορες προστιμο για παρανομη σταθμευση απο την Δημοτικη Αστυνομια του Δημου Χαϊδαριου. Μυαλο εγω εβαλα. Οι υπολοιποι; Ας συνεχισει η Δημοτικη να "γραφει" νυχτα-μερα τα παρανομα σταθμευμενα αυτοκινητα. Και ας συνεχισουν οι παρανομουντες να παρκαρουν οπου γουσταρουν. Ενας απο τους δυο στο τελος θα κανει πισω. Τα εισπραχθεντα απο τις κλησεις ειναι εσοδα για τον Χαϊδαρι. Δεν βλεπω το λογο γιατι να μην επιμενει ο Δημος.

Γνωριζω βεβαια πολυ καλα την ατοφια ελληνικη συνηθεια. Πολλες απο τις κλησεις "σβηνονται" με ενα τηλεφωνημα. Οι περισσοτεροι εχουμε εναν "δικο μας" μεσα στο δημαρχειο που μπορει να κανονισει το θεματακι μας. Η δημοτικη αρχη δεν θελει να τραβηξει το σχοινι


Λοιπον θεληση να υπαρχει. Απο το πιο μικρο και ασημαντο θεμα οπως μια παρανομη σταθμευση εως το πιο μεγαλο και σημαντικο που αφορα την πολη μας υπαρχει μια τεραστια αποσταση. Αυτη η αποσταση ομως περιγραφει μια πορεια κυκλικη. Ξεκιναει απο εμας, τους δημοτες, και καταληγει παλι σε εμας.  Ειναι η συνειδηση μας.